شهدای آتش نشان

منتشر شده در 15 مارس 2017
اندازه قلم

تقدیم به شهدای فداکار آتش نشان

 

زیر آواری و من در زیر آوار غمت

دل پریشان مانده ام از سرنوشت مبهمت

چون خلیل آتش به جانت سرد می شد کاش،تا

من نباشم اینچنین در گیرودار ماتمت

ابرهای بغض من بی وقفه باران میشود

اشکهای من نخواهد بود اما مرهمت…

اُف بر این آتش که بوسیده ست دستان تو را

ریخته خاکستری بر گیسوان درهمت

شعله ی عشق وطن آتش نشانت کرده بود

دست های سرخ آتش عاقبت شد محرمت

رد پایت بر صراط عشق بازی حک شده

من تو را انسان بنامم یا فرشته خوانمت؟!

گرچه رفتی مرد های مثل تو کم نیستند

بر زمین هرگز نمی افتد شکوه پرچمت

مطالب مرتبط
نوشتن دیدگاه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*