شهدا

منتشر شده در ۰۹ اسفند ۱۳۹۵
اندازه قلم

شهدا

 

در لحظه های پر زدن، وقت رهایی

من مانده ام در گیر خود  در تنگنایی

شب با تمام تیرگی اش در هجوم است

پس در کجا مانده ابابیل خدایی

دنیا ، مقام ، شهرت ….خدایا مانده ام من

در پیله های آرزوهای کذایی

در فکر این و آنم و غافل ز خویشم

گم گشته ی شهرم بدون آشنایی

باور کنید با این دل افتاده از پا

دلتنگ ماندم بر شهیدان خدایی

باید که برگردم به اصل خویش یارب

با روضه های حضرت کرببلایی

*

باران که می گیرد بهم می ریزد اوضاع

مثل غزل که می شود نوحه سرایی

مطالب مرتبط
نوشتن دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*