صفحه اصلی »
اشعار » شهدای دانشمند هسته ای و علمی
» گنجینه محافل شهدا » متون محتوایی » ادبیات مقاومت » شهدای دانشمند هسته ای و علمی » شهدای دانشمند هسته ای و علمی

شهدای دانشمند هسته ای و علمی

منتشر شده در ۱۰ اسفند ۱۳۹۵
اندازه قلم

*شعر زیبای مهدی جهاندار با تضمین غزلی از میلاد عرفان پور

 

تا چراغی در میان این شبستان روشن است

تا تنور نان گرم مرد چوپان روشن است

شک نکن قصد پلنگ تیز دندان روشن است

” امشب از داغی دوباره چشم تهران روشن است

یوسفی رفته است آری وضع کنعان روشن است”

 

تشنه اما مشک بر دوش آمدی نام تو چیست؟

خنده بر لب داشتی آقا و مولای تو کیست؟

بر مزار کشتگان عشق باید خون گریست

“گر چه در بزم حماسه هیچ جای گریه نیست

در هجوم شعله ها تکلیف باران روشن است”

 

تک سواران تیز می تازند در صحرا هنوز

از تلاطم باز ننشسته است این دریا هنوز

آتشی پیداست آنسوی بیابان ها هنوز

“باز شمعی کشته شد با دست شب اما هنوز

این شبستان کهن با نور ایمان روشن است”

 

کی به اندک بادی اقیانوس لرزان می شود؟

کوه کی با یک خراش ساده ویران می شود؟

عاشق رفتن کی از رفتن پشیمان می شود؟

“کی میان ابرهای تیره پنهان می شود؟

آسمان ما که با خون شهیدان روشن است”

 

مرتضی تا بود کارش غیر شیدایی نبود

مجتبی می گفت: دیدم غیر زیبایی نبود

شد پشیمان هر کسی اینجا زلیخایی نبود

“مصطفی هم رفت آری او هم اینجایی نبود

مردهای مرد را آغاز و پایان روشن است”

 

مطالب مرتبط
نوشتن دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*